برخی از مواد ترموکوپل غیرفلزی تحت تأثیر مقدار نسبی اجزاء، ناخالصی ها و روش های آماده سازی قرار می گیرند. هنگام مقایسه نمونه های مواد از منابع مختلف، تفاوت های زیادی در نرخ پتانسیل ترموالکتریک هنوز رایج است. با این حال، وضعیت به طور کلی به اندازه گرافیت جدی نیست، زیرا یک ریزساختار به اندازه کافی پایدار را می توان بدون عملیات حرارتی طولانی مدت در دمای بالا به دست آورد.
معمولا ترموکوپل های غیر فلزی شکننده هستند و استحکام کششی ضعیفی دارند. بنابراین، ترموکوپل غیرفلزی واقعی معمولاً یک میله یا کاوشگر ترکیبی ضخیم و حجیم است. متداول ترین طرح ساخت میله ای از یک ماده و قرار دادن آن در لوله ای است که از ماده دیگری ساخته شده است. در محل اتصال داغ جایی که دو ماده در تماس هستند، یک سنجاق اضافه کنید. فضای بین میله و لوله می تواند خالی باشد یا با مواد عایق پر شود یا با واشر حلقه پر شود. انتهای سرد پروب می تواند با هوا خنک یا آب خنک شود. در برخی موارد، می توان از یک سیم کششی منطبق از معده استفاده کرد تا به نقطه مرجع معمول منتهی شود. بسته به جنس و طول مورد نیاز، ممکن است بتوان این نوع پروب را با اندازه کوچکتر طراحی کرد. در مورد گرافیت می توان برخی وسایل خاص مانند ترموکوپل گرافیت رشته ای را طراحی کرد. برخی از افراد از ترموکوپل های لایه نازک غیر فلزی استفاده کرده اند. از همان فرآیند کلی که برای تهیه ترموکوپل های لایه نازک از مواد دیگر استفاده می شود، استفاده می شود.





