انتخاب ترموکوپل باید بر اساس ملاحظات جامعی مانند محدوده دمای استفاده، دقت مورد نیاز، جو استفاده، عملکرد جسم اندازه گیری، زمان پاسخگویی و مزایای اقتصادی باشد.
1. انتخاب دقت اندازه گیری و محدوده اندازه گیری دما
هنگامی که دمای کار 1300 ~ 1800 ℃ است و دقت نسبتاً بالا است، معمولاً از ترموکوپل نوع B استفاده می شود. دقت بالا نیست و جو امکان استفاده از ترموکوپل تنگستن رنیوم را می دهد. به طور کلی، ترموکوپل تنگستن رنیوم زمانی استفاده می شود که درجه حرارت بالاتر از 1800 درجه سانتیگراد باشد. 1000 ~ 1300 ℃ به دقت بالا و دقت بالا نیاز دارد. ترموکوپل نوع S و ترموکوپل نوع N موجود. زیر 1000 ℃ معمولا از ترموکوپل نوع K و ترموکوپل نوع N استفاده می شود، زیر 400 ℃ معمولا از ترموکوپل نوع E استفاده می شود. زیر 250 ℃ و اندازه گیری دمای منفی به طور کلی از ترموکوپل نوع T استفاده می کند که در دمای پایین با دقت و پایداری بالا است.
2. انتخاب جو
ترموکوپل های نوع S، نوع B و K برای استفاده در اتمسفرهای اکسید کننده قوی و احیا کننده ضعیف، ترموکوپل های نوع J و نوع T برای اتمسفرهای ضعیف اکسید کننده و کاهش دهنده مناسب هستند. اگر از یک لوله محافظ با هوابندی بهتر استفاده شود، الزامات جو خیلی سختگیرانه نیست.
3. انتخاب دوام و پاسخ حرارتی
ترموکوپل هایی با قطر سیم زیاد دوام بهتری دارند اما واکنش کندتری دارند. برای ترموکوپل هایی با ظرفیت گرمایی زیاد، پاسخ کند است. هنگام اندازه گیری دما با گرادیان های بزرگ، کنترل دما در مورد کنترل دما ضعیف است. این نیاز به زمان پاسخ سریع و درجه خاصی از دوام دارد، بنابراین انتخاب یک زوج زرهی مناسب تر است.
4. ماهیت و حالت جسم اندازه گیری برای انتخاب ترموکوپل
اندازه گیری دمای اجسام متحرک، اجسام ارتعاشی و مخازن فشار قوی نیاز به استحکام مکانیکی بالایی دارد. اتمسفرهای آلوده به مواد شیمیایی نیاز به لوله های محافظ دارند. در صورت تداخل الکتریکی، عایق بالاتری مورد نیاز است.
فرآیند انتخاب: مدل - عدد شاخص - درجه ضد انفجار - درجه دقیق - نصب و شکل ثابت - لوله محافظ - طول یا عمق درج
